ਈਮੇਲ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ: SMTP, DNS ਅਤੇ ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਕਿਉਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ
ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਈਮੇਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ "ਭੇਜੋ" ’ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸੁਨੇਹਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਇਨਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਤੱਕ ਕੀ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। SMTP ਸਰਵਰਾਂ, DNS ਲੁੱਕਅਪ ਅਤੇ MX ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੇਜ਼ ਪਹੁੰਚ
ਇਹ ਗਾਈਡ ਈਮੇਲ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਹੈ: ਉਹ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਜੋ ਇੰਟਰਨੈਟ ਰਾਹੀਂ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਨੂੰ ਰੂਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਿਕਾਰਡ ਜੋ ਸਰਵਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੇਲ ਕਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚਾਉਣੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਟੈਂਪ ਮੇਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਇਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਅਜਿਹੇ ਡਿਸਪੋਜ਼ੇਬਲ ਇਨਬਾਕਸ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤੁਰੰਤ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਕਦੋਂ ਵਰਤਣਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਵਿਹਾਰਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਲਈ ਪੂਰੀ ਗਾਈਡ ਵੇਖੋ.
ਈਮੇਲ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਇਤਿਹਾਸ — ARPANET ਤੋਂ ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਤੱਕ
ਈਮੇਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ 1971 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਅਮਰੀਕੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ARPANET 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਰੇ ਟੌਮਲਿਨਸਨ ਨੇ ਦੋ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹਿਲਾ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਨਵੀਨਤਾ "@" ਚਿੰਨ੍ਹ ਸੀ, ਜੋ ਯੂਜ਼ਰਨੇਮ ਨੂੰ ਹੋਸਟ ਕੰਪਿਊਟਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਇਹ ਰਿਵਾਜ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਬਦਲੇ ਕਾਇਮ ਹੈ।
1980 ਅਤੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੌਰਾਨ, ਈਮੇਲ ਖੋਜ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਈ। Eudora ਅਤੇ Microsoft Outlook ਵਰਗੇ ਡੈਸਕਟੌਪ ਕਲਾਇੰਟਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨਿੱਜੀ ਕੰਪਿਊਟਰ ਵਰਤੋਂਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਮੇਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਮੁਫ਼ਤ ਵੈਬਮੇਲ ਸੇਵਾਵਾਂ — 1996 ਵਿੱਚ Hotmail, 1997 ਵਿੱਚ Yahoo Mail ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ 2004 ਵਿੱਚ Gmail — ਨੇ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈਟ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਈਮੇਲ ਨੂੰ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਪਹੁੰਚ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵੀ ਲੈ ਕੇ ਆਈ। 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ, ਸਪੈਮ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਕੁੱਲ ਈਮੇਲ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਫਿਸ਼ਿੰਗ ਹਮਲੇ ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਧਰੇ ਹੋਏ ਹੋ ਗਏ। ਡੇਟਾ ਲੀਕਾਂ ਨੇ ਕਰੋੜਾਂ ਈਮੇਲ ਪਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੇਨਕਾਬ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸੇਵਾ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਮੰਗ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ: ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ। ਪਹਿਲੇ ਡਿਸਪੋਜ਼ੇਬਲ ਇਨਬਾਕਸ ਪ੍ਰਦਾਤਾ 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ, ਅਤੇ ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਅੱਜ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਇੱਕ ਪਰਿਪੱਕ ਗੋਪਨੀਯਤਾ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਪੂਰੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਟੈਂਪ ਮੇਲ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਵੇਖੋ.
ਈਮੇਲ ਦਾ ਸਫ਼ਰ — ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ
ਈਮੇਲ ਭੇਜਣਾ ਤੁਰੰਤ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੁਨੇਹਾ ਆਪਣੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਚਾਰ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੋ।
ਕਦਮ 1 — ਤੁਸੀਂ Send ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋ: ਈਮੇਲ ਕਲਾਇੰਟ ਤੋਂ SMTP ਸਰਵਰ ਤੱਕ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ Gmail, Outlook, Thunderbird ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਈਮੇਲ ਕਲਾਇੰਟ ਵਿੱਚ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਖ ਕੇ "Send" ਦਬਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕਲਾਇੰਟ SMTP — Simple Mail Transfer Protocol — ਨਾਮਕ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮੇਲ ਸਰਵਰ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੋਰਟ 587 (STARTTLS ਇਨਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਨਾਲ) ਜਾਂ ਪੋਰਟ 465 (implicit TLS ਨਾਲ) ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡਾ ਕਲਾਇੰਟ ਯੂਜ਼ਰਨੇਮ ਅਤੇ ਪਾਸਵਰਡ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ SMTP ਸਰਵਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੁਨੇਹਾ ਸੌਂਪ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਈਮੇਲ ਤੁਹਾਡੀ ਡਿਵਾਈਸ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਰਵਰ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਦਮ 2 — DNS Lookup: ਇਹ ਈਮੇਲ ਕਿੱਥੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
SMTP ਸਰਵਰ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਨੇਹਾ ਕਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਦੇ ਡੋਮੇਨ ਦੇ MX ਰਿਕਾਰਡ — Mail Exchanger ਰਿਕਾਰਡ — ਲਈ Domain Name System (DNS) ਨੂੰ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ someone@gmail.com ਨੂੰ ਈਮੇਲ ਭੇਜ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ SMTP ਸਰਵਰ DNS ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ: "gmail.com ਲਈ ਈਮੇਲ ਕਿਹੜਾ ਸਰਵਰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ?" DNS ਕੁਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ alt1.gmail-smtp-in.l.google.com — ਇਹ Google ਦੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮੇਲ ਸਰਵਰ ਦਾ ਪਤਾ ਹੈ। MX ਰਿਕਾਰਡ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਾਰਵਰਡਿੰਗ ਹਦਾਇਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: "ਇਸ ਡੋਮੇਨ ਲਈ ਸਾਰੀ ਮੇਲ ਇਸ ਸਰਵਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਓ।"
ਇਹ MX ਰਿਕਾਰਡ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੀ ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਨੂੰ ਸੰਭਵ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਬੁਨਿਆਦ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ।
ਕਦਮ 3 — ਸਰਵਰ-ਤੋਂ-ਸਰਵਰ ਡਿਲਿਵਰੀ: SMTP Relay
ਤੁਹਾਡਾ ਭੇਜਣ ਵਾਲਾ SMTP ਸਰਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਦੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ SMTP ਸਰਵਰ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ — ਜਿਸਨੂੰ MX ਰਿਕਾਰਡ ਨੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਅਤੇ SMTP ਹੈਂਡਸ਼ੇਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਢਾਂਚਾਗਤ ਗੱਲਬਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਸਰਵਰ ਪਛਾਣ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਨਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ 'ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੁਨੇਹਾ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। TLS ਇਨਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਇਸ ਸਰਵਰ-ਤੋਂ-ਸਰਵਰ ਸੰਚਾਰ ਦੌਰਾਨ ਈਮੇਲ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਪਹਿਲਾ MX ਸਰਵਰ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਭੇਜਣ ਵਾਲਾ ਸਰਵਰ ਸੈਕੰਡਰੀ MX ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਡੋਮੇਨ ਵਾਧੂ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਲਈ ਕਈ MX ਰਿਕਾਰਡ ਦਰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ)। ਜੇ ਸਾਰੇ ਸਰਵਰ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਈਮੇਲ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘੰਟਿਆਂ ਜਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਅਸਫਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭੇਜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬਾਊਂਸ ਸੂਚਨਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਦਮ 4 — ਇਨਬਾਕਸ ਸਟੋਰੇਜ: IMAP ਅਤੇ POP3
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਸਰਵਰ ਸੁਨੇਹਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਈਮੇਲ ਨੂੰ ਸਟੋਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣਾ ਇਨਬਾਕਸ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਦਾ ਈਮੇਲ ਕਲਾਇੰਟ ਦੋ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਸੁਨੇਹੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ:
IMAP (ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਸੁਨੇਹਾ ਐਕਸੈਸ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ): ਕਈ ਡਿਵਾਈਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਈਮੇਲ ਨੂੰ ਸਿੰਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੁਨੇਹੇ ਸਰਵਰ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਹਰ ਕਾਰਵਾਈ (ਪੜ੍ਹਨਾ, ਮਿਟਾਉਣਾ, ਹਿਲਾਉਣਾ) ਹਰ ਥਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। Gmail, Outlook ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਆਧੁਨਿਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਇਹੀ ਵਰਤਦੀਆਂ ਹਨ।
POP3 (ਪੋਸਟ ਆਫਿਸ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ 3): ਈਮੇਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਡਿਵਾਈਸ 'ਤੇ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਰਵਰ ਤੋਂ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਇਹ ਘੱਟ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਝ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੰਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਲੇ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਥਾਨਕ ਸਟੋਰੇਜ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਈਮੇਲ ਸੁਨੇਹੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ
ਹਰ ਈਮੇਲ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਟੈਕਸਟ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਢਾਂਚਾਗਤ ਡੇਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਵਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰੂਟ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਸਿਰਲੇਖ: From, To, Subject, Date ਅਤੇ Message-ID ਸਮੇਤ ਮੈਟਾਡੇਟਾ। ਇਹ ਉਹ ਰੂਟਿੰਗ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿਲਿਵਰੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਰਵਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲੁਕਵੇਂ ਸਿਰਲੇਖ: Return-Path (ਜਿੱਥੇ ਬਾਊਂਸ ਹੋਏ ਸੁਨੇਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ), Received (ਇੱਕ ਲੜੀ ਜੋ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਈਮੇਲ ਕਿਹੜੇ-ਕਿਹੜੇ ਸਰਵਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘੀ), ਅਤੇ Authentication-Results (SPF, DKIM ਅਤੇ DMARC ਜਾਂਚਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ) ਵਰਗੇ ਫੀਲਡ। ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਈਮੇਲ ਕਲਾਇੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਪਰ ਸੁਨੇਹੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਯਾਤਰਾ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮੁੱਖ ਭਾਗ: ਅਸਲ ਸਮੱਗਰੀ, ਜੋ plain text, HTML ਜਾਂ ਦੋਵਾਂ (multipart/alternative) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫਾਰਮੈਟ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਈਮੇਲਾਂ HTML ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਾਰਮੈਟ ਕੀਤਾ ਟੈਕਸਟ, ਚਿੱਤਰ ਅਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰਨ ਯੋਗ ਲਿੰਕ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਟੈਚਮੈਂਟਸ: MIME (Multipurpose Internet Mail Extensions) ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਏਨਕੋਡ ਕੀਤੀਆਂ ਫਾਈਲਾਂ। MIME ਬਾਈਨਰੀ ਫਾਈਲਾਂ ਨੂੰ ਟੈਕਸਟ-ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਫਾਰਮੈਟਾਂ ਵਿੱਚ ਏਨਕੋਡ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਈਮੇਲ ਦੇ ਟੈਕਸਟ-ਅਧਾਰਿਤ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਸਕਣ।
ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਇਸ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜੁੜਦੀ ਹੈ
ਇੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜਦਾ ਹੈ। ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਕਿਸੇ ਵੱਖਰੀ, ਮਲਕੀਅਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ—ਉਹ ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਗਏ ਮਿਆਰੀ ਈਮੇਲ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਜੁੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਪਤੇ ਅਸਲ ਸਰਵਰਾਂ ਤੋਂ ਅਸਲ ਈਮੇਲਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਈਮੇਲ ਪਤੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਅਤੇ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕੈਚ-ਆਲ ਐਮਐਕਸ ਰਿਕਾਰਡਜ਼ - ਤੁਰੰਤ ਐਡਰੈੱਸ ਜਨਰੇਸ਼ਨ
ਜਦੋਂ tmailor.com ਕੋਈ ਡੋਮੇਨ ਰਜਿਸਟਰ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਕਹੋ, example-temp.com), ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਡੋਮੇਨ ਲਈ ਐਮਐਕਸ ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ ਕੌਂਫਿਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਟਮੇਲਰ ਦੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਰਵਰ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ. ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਰਵਰ ਨੂੰ "ਕੈਚ-ਆਲ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੌਂਫਿਗਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ - ਇਹ ਉਸ ਡੋਮੇਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਤੇ ਤੇ ਭੇਜੀ ਗਈ ਈਮੇਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਪਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ.
ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਇੱਕ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਅਸਥਾਈ ਮੇਲ ਪਤਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ. ਪਤੇ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ "ਬਣਾਉਣ" ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਐਮਐਕਸ ਰਿਕਾਰਡ ਇੰਟਰਨੈਟ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, "ਇਸ ਡੋਮੇਨ ਲਈ ਸਾਰੀ ਈਮੇਲ ਸਾਡੇ ਸਰਵਰ ਤੇ ਭੇਜੋ," ਅਤੇ ਸਰਵਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ tmailor.com 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਬੇਤਰਤੀਬੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਪਤਾ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਡੋਮੇਨ ਦਾ ਐਮਐਕਸ ਰਿਕਾਰਡ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਾਰੀਆਂ ਮੇਲਾਂ ਨੂੰ ਟਮੇਲਰ ਦੇ ਸਰਵਰ ਤੇ ਭੇਜਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ ਤਕਨੀਕੀ ਵਿਆਖਿਆ ਲਈ, ਕੈਚ-ਆਲ ਅਤੇ ਬੇਤਰਤੀਬੇ ਉਪਨਾਮ ਵੇਖੋ.
ਕੋਈ SMTP Outbound ਨਹੀਂ = ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਾਪਤੀ
ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਸੇਵਾਵਾਂ MX ਰਿਕਾਰਡ (ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ) ਤਾਂ ਸੈੱਟ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਬਾਹਰੋਂ ਈਮੇਲ ਭੇਜਣ ਲਈ SPF, DKIM ਜਾਂ DMARC ਰਿਕਾਰਡ ਕੌਂਫਿਗਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ। ਈਮੇਲ ਸਰਵਰ ਇਨ੍ਹਾਂ Authentication ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇਹ ਤਸਦੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭੇਜਣ ਵਾਲਾ ਸਰਵਰ ਕਿਸੇ ਡੋਮੇਨ ਦੀ ਓਰੋਂ ਈਮੇਲ ਭੇਜਣ ਲਈ ਅਧਿਕਾਰਤ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਅਸਥਾਈ ਮੇਲ ਡੋਮੇਨ ਤੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ ਕੋਈ ਵੀ ਈਮੇਲ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਜਾਂਚਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਸਪੈਮ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇਗੀ - ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ. ਇਸ ਲਈ ਟੈਂਪ ਮੇਲ ਸਿਰਫ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਚੋਣ, ਪਰ ਇੱਕ ਅਸਲ ਸੀਮਾ. ਟਮੇਲਰ ਭੇਜ ਜਾਂ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਆਉਟਬਾਉਂਡ ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਸਦੇ ਡੋਮੇਨ ਜਲਦੀ ਬਲੈਕਲਿਸਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ.
ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਾਲੇ ਮਾਡਲ ਨਾਲ ਕੁਝ ਹੋਰ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਵੀ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਸੇ ਹਲਕੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹਨ। ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਟੈਚਮੈਂਟਸ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਟਮੇਲਰ ਪਤੇ 'ਤੇ ਭੇਜੀ ਗਈ ਫਾਈਲ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂ ਡਾਊਨਲੋਡ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ - ਸਿਰਫ ਟੈਕਸਟ, ਕੋਡ ਅਤੇ ਲਿੰਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ. ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸਪੈਮ ਫੋਲਡਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਫਿਲਟਰਿੰਗ ਨਹੀਂ ਹੈ: ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਕੁਝ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਡਿਲਿਵਰੀ ਹੋਈ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਸੁਨੇਹੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ login ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹਰ ਪਤੇ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਐਕਸੈਸ ਟੋਕਨ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਮੁੜ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ recovery key ਹੈ, password ਨਹੀਂ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਗੁਆ ਬੈਠੋ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਡੋਮੇਨ, ਇੱਕ Catch-All ਮਾਡਲ
ਟਮੇਲਰ ਇਕੋ ਦੀ ਬਜਾਏ ਡੋਮੇਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਪੂਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਰਵਰ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣਾ ਕੈਚ-ਆਲ ਐਮਐਕਸ ਰਿਕਾਰਡ ਰੱਖਦਾ ਹੈ. ਪੂਲ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਪੂਰੀ ਸੂਚੀ ਨੂੰ ਛਾਪਣ ਨਾਲ ਇਹ ਵਿਕਰੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਡਿਸਪੋਸੇਬਲ-ਈਮੇਲ ਬਲਾਕਲਿਸਟਾਂ ਨੂੰ ਕੰਪਾਇਲ ਕਰਦੇ ਹਨ.
ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਡੋਮੇਨ ਹੋਣਾ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਕੁਝ ਸਾਈਟਾਂ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ disposable ਡੋਮੇਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੂਚੀਆਂ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਪਤੇ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸਦਾ ਡੋਮੇਨ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਡੋਮੇਨ ਰੱਦ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਡੋਮੇਨ ’ਤੇ ਨਵਾਂ ਪਤਾ ਬਣਾਉਣਾ ਆਮ troubleshooting ਹੈ—ਬਿਲਕੁਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ provider ਦੇ ਬੰਦ ਹੋਣ ’ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਹੋਰ provider ਅਜ਼ਮਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਡੋਮੇਨ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਓਟੀਪੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪਰ ਇੱਕ ਹੱਦ ਹੈ: ਪ੍ਰਤੀ-ਡੋਮੇਨ ਬਲਾਕਲਿਸਟ ਨੀਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਸੇਵਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਡਿਸਪੋਜ਼ੇਬਲ ਈਮੇਲ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਡੋਮੇਨ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿਣਾ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਸਾਈਟ ਵੱਲੋਂ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਬਣਾਏ ਨਿਯਮ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ। ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਪਤਾ ਵਰਤੋ। ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਈਟਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਈਮੇਲ ਲਈ Google-MX ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ
ਟੀਮੇਲਰ ਗੂਗਲ ਦੇ ਮੇਲ ਸਰਵਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਈਮੇਲ ਨੂੰ ਰੂਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਦੇ ਡੋਮੇਨਾਂ ਲਈ ਐਮਐਕਸ ਰਿਕਾਰਡ ਗੂਗਲ-ਐਮਐਕਸ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ - ਉਹੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਜੋ ਜੀਮੇਲ ਦੀ ਇਨਬਾਉਂਡ ਮੇਲ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ. ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ, ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਭਰੋਸੇਮੰਦ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਾਪਤੀ: ਉਹ ਸਰਵਰ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਤਸਦੀਕ ਈਮੇਲਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਬਾਕੀ ਇੰਟਰਨੈਟ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚਣਾ ਹੈ.
ਅਸਲ ਡਿਲਿਵਰੀ ਦੀ ਗਤੀ ਅਜੇ ਵੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭੇਜਣ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਤੁਹਾਨੂੰ ਈਮੇਲ ਭੇਜਣ ਵਾਲੀ ਸੇਵਾ ਤੈਅ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੁਨੇਹਾ ਕਦੋਂ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇ—ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਪਹੁੰਚ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਗਾਰੰਟੀਸ਼ੁਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਫ਼ਾਇਦੇ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਸੈਟਅੱਪ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾ ਤਰਕ ਜਾਣਨ ਲਈ, ਵੇਖੋ ਟਮੇਲਰ ਗੂਗਲ ਦੇ ਸਰਵਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ.
ਈਮੇਲ ਸੁਰੱਖਿਆ — ਤੁਹਾਡਾ ਇਨਬਾਕਸ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਕਿਉਂ ਹੈ
ਈਮੇਲ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ 'ਤੇ ਇੰਨੇ ਹਮਲੇ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡਾ ਈਮੇਲ ਪਤਾ ਇੰਟਰਨੈੱਟ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਛਾਣਕਰਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਫ਼ਿਸ਼ਿੰਗ: ਹਮਲਾਵਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੈਂਕਾਂ, ਨੌਕਰੀਦਾਤਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਲਈ "From" ਹੈਡਰ ਜਾਲਸਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਦਲਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋ। SMTP ਭਰੋਸੇ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਭੇਜਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਸਦੀਕ (SPF, DKIM, DMARC) ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਬਾਅਦ ਜੋੜੀ ਗਈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਰਵਰ ਅਜੇ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਸਪੈਮ: ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਲਗਭਗ ਅੱਧੇ ਈਮੇਲ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਸਪੈਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੈੱਬਸਾਈਟ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਈਮੇਲ ਪਤਾ ਦਰਜ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਵੇ—ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਮਾੜਾ, ਕਿਸੇ ਡੇਟਾ ਬ੍ਰੋਕਰ ਨੂੰ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਡੇਟਾ ਉਲੰਘਣ: ਤੁਹਾਡਾ ਈਮੇਲ ਪਤਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਰ ਉਸ ਡੇਟਾਬੇਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਕੁੰਜੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਸਾਈਨ ਅੱਪ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਸੇਵਾ ਦਾ ਡੇਟਾ ਲੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਈਮੇਲ ਪਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਹੋਰ ਖਾਤਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕ੍ਰੈਡੈਂਸ਼ਲ-ਸਟਫ਼ਿੰਗ ਹਮਲਿਆਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ ਪਿਕਸਲ: ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਈਮੇਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕੀਆਂ 1x1 ਤਸਵੀਰਾਂ ਭੇਜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੁਨੇਹਾ ਕਦੋਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਕਿਸ ਡਿਵਾਈਸ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਹਾਡਾ ਲਗਭਗ ਟਿਕਾਣਾ ਵੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਇਨਬਾਕਸ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮੇਲਬਾਕਸ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਮਾਰਕੀਟਰਾਂ ਲਈ ਨਿਗਰਾਨੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਵੀ ਹੈ।
ਇਹ ਧਮਕੀਆਂ ਹੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹਨ ਕਿ ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਮੌਜੂਦ ਹੈ. ਘੱਟ-ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੇ ਸੰਪਰਕਾਂ ਲਈ ਡਿਸਪੋਜ਼ੇਬਲ ਪਤਾ ਵਰਤ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਈਮੇਲ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਡੇਟਾਬੇਸਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਜੋ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਲੀਕ, ਵੇਚੇ ਜਾਂ ਸਕ੍ਰੇਪ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਈਮੇਲ ਕਲਾਇੰਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਾਤਾ — ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ
ਤੁਸੀਂ ਈਮੇਲ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕਲਾਇੰਟ (ਸੌਫ਼ਟਵੇਅਰ) ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਾਤਾ (ਸੇਵਾ) 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵੈੱਬਮੇਲ ਪ੍ਰਦਾਤਾ: Gmail, Outlook.com, Yahoo Mail, ProtonMail। ਇਹ ਈਮੇਲ ਖਾਤੇ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ਰ-ਆਧਾਰਿਤ ਕਲਾਇੰਟ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁੱਖ ਈਮੇਲ ਵਜੋਂ ਵਰਤਦੇ ਹਨ।
ਡੈਸਕਟਾਪ ਕਲਾਇੰਟ: ਥੰਡਰਬਰਡ, ਐਪਲ ਮੇਲ, ਮਾਈਕ੍ਰੋਸਾੱਫਟ ਆਉਟਲੁੱਕ (ਡੈਸਕਟੌਪ). ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਨਾਲ ਆਈ.ਐਮ.ਏ.ਪੀ ਜਾਂ ਪੀ.ਓ.ਪੀ.੩ ਦੁਆਰਾ ਜੁੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਈਮੇਲ ਦਾ ਆਫਲਾਈਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਕਲਾਇੰਟ: ਟਮੇਲਰ ਇੱਕ ਵੈੱਬ-ਅਧਾਰਤ ਕਲਾਇੰਟ, ਐਂਡਰਾਇਡ ਅਤੇ ਆਈਓਐਸ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਮੋਬਾਈਲ ਐਪਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਬੋਟ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਰਵਾਇਤੀ ਗਾਹਕਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਣ ਲਈ ਕੋਈ ਲੌਗਇਨ ਅਤੇ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ - ਪਤਾ ਉਸ ਪਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪੰਨਾ ਲੋਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸੇ ਪਤੇ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਦੇ ਐਕਸੈਸ ਟੋਕਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖੋ; ਕੋਈ ਪਾਸਵਰਡ ਸੈੱਟ ਕਰਨ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਈਮੇਲ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਤੱਕ — ਕੜੀਆਂ ਜੋੜਨਾ
ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਸਵੀਰ ਸਮਝ ਆ ਗਈ ਹੈ। ਈਮੇਲ SMTP ਰਾਹੀਂ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, DNS ਅਤੇ MX ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਰਾਹੀਂ ਰੂਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ IMAP ਜਾਂ POP3 ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਇਨਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਇਸੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ: ਉਹ ਡੋਮੇਨ ਰਜਿਸਟਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕੈਚ-ਆਲ MX ਰਿਕਾਰਡ ਕੌਂਫ਼ਿਗਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, Google ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸਰਵਰ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਧਾਰਣ ਵੈੱਬ ਇੰਟਰਫੇਸ ਰਾਹੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮੇਲ ਦਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਵੀ "ਜਾਅਲੀ" ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਟਰਨੈਟ ਉੱਤੇ ਹਰ ਹੋਰ ਈਮੇਲ ਵਾਂਗ ਉਹੀ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ, ਰੂਟਿੰਗ ਅਤੇ ਡਿਲਿਵਰੀ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫ਼ਰਕ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਪਤੇ ਡਿਸਪੋਜ਼ੇਬਲ, ਗੁਮਨਾਮ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗੋਪਨੀਯਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਸਪੈਮ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਅਤੇ ਘੱਟ-ਜੋਖਮ ਵਾਲੇ ਸਾਈਨਅੱਪ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹਨ।
ਹਰੇਕ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਕਨੀਕੀ ਵਿਆਖਿਆ ਲਈ, ਵੇਖੋ ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਖੁਦ ਅਜ਼ਮਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ? ਦਸ ਸਕਿੰਟਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁਫ਼ਤ ਅਸਥਾਈ ਮੇਲ ਪਤਾ ਬਣਾਓ ਬਣਾ ਲਓ।
ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਵਾਲ
ਕੀ ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਅਸਲ ਈਮੇਲ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਵਰਤਦੀ ਹੈ?
ਹਾਂ, 100%। ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ, ਮਿਆਰੀ SMTP ਰਾਹੀਂ ਈਮੇਲਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿਆਰੀ MX ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੂਟ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਉਹੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਵਰਤੋਂ Gmail ਅਤੇ Outlook ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸਲ ਈਮੇਲ ਪਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਸੀਮਿਤ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਈਮੇਲਾਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਭੇਜ ਸਕਦੀ?
ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਈਮੇਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਲਈ SPF, DKIM ਜਾਂ DMARC ਰਿਕਾਰਡ ਕੌਂਫ਼ਿਗਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਡੋਮੇਨ ਤੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ ਕੋਈ ਵੀ ਈਮੇਲ ਤਸਦੀਕ ਜਾਂਚਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ ਜਾਂ ਸਪੈਮ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਡਿਸਪੋਜ਼ੇਬਲ ਡੋਮੇਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਈਮੇਲਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਰੱਖਣ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੈ।
ਕੀ ਮੈਂ ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਸੁਨੇਹਿਆਂ ਦੇ ਈਮੇਲ ਹੈਡਰ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਹਾਂ। ਅਸਥਾਈ ਈਮੇਲ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਈਮੇਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਈਮੇਲ ਵਾਂਗ ਉਹੀ ਹੈਡਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: From, To, Subject, Date, ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲੜੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਦੇ ਨਤੀਜੇ। ਹੈਡਰ ਪੂਰਾ ਡਿਲਿਵਰੀ ਮਾਰਗ ਦਿਖਾਉਣਗੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ Google ਸਰਵਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ tmailor.com ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
tmailor.com ਦੀ ਈਮੇਲ ਡਿਲਿਵਰੀ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ ਕਿਉਂ ਹੈ?
ਦੋ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਫ਼ੈਸਲੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ: Google ਦਾ ਮੇਲ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ ਆਉਣ ਵਾਲੇ SMTP ਟ੍ਰੈਫ਼ਿਕ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ CDN ਵੈੱਬ ਇੰਟਰਫੇਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨੇੜਲੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋਵੋ, ਇਨਬਾਕਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਸਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਹੀਏ ਤਾਂ, ਤਸਦੀਕੀ ਈਮੇਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਭੇਜਣ ਵਾਲੀ ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ 'ਤੇ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ ਨਾਲੋਂ ਗਾਰੰਟੀਸ਼ੁਦਾ ਗਤੀ ਲਾਭ ਸਮਝਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਈਮੇਲ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਜੋਂ ਦੇਖੋ। ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਟਮੇਲਰ ਗੂਗਲ ਦੇ ਸਰਵਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
Marcus Lee writes Tmailor's step-by-step guides — signing up to apps and platforms with temp mail, using the mobile app and Telegram bot, custom domains, reusing addresses, and getting the most out of disposable email day to day.
